PDF na JPG

Przeciągnij plik, wybierz rozdzielczość i jakość, kliknij Start. Każda strona wraca jako osobny JPG. Nic nie jest wysyłane, nie ma rejestracji, nie dochodzi żaden znak wodny i nie ma limitu, ile plików przekonwertujesz.

Ten plik to archiwum zip z 20 obrazami w środku. Od czterech obrazów wynik jest pakowany. Trzy albo mniej pobierają się jako osobne obrazy.

150 DPI jest ustawione domyślnie i nadaje się do czytania na ekranie albo do wstawienia strony na slajd: strona Letter wychodzi 1275 × 1650 pikseli. Wybierz 300 DPI, jeśli obraz ma być drukowany albo będziesz z niego wycinać fragment, a 72 DPI do miniatury albo wpisu na forum. Liczba bajtów rośnie z kwadratem rozdzielczości, więc 300 DPI waży mniej więcej cztery razy tyle co 150.

Podnieś jakość, podnieś rozdzielczość albo wybierz PNG. PNG zachowuje krawędź dokładnie taką, jaka została narysowana, kosztem pliku kilka razy większego.

Tak, trochę. Zeskanowana strona jest w PDF-ie już skompresowanym zdjęciem, więc JPG zrobiony tutaj przeszedł przez dwie kompresje. Strona uprzedza o tym, kiedy widzi PDF bez warstwy tekstu. Wysoka jakość albo PNG sprawiają, że druga kompresja nie rzuca się w oczy. Przy 300 DPI obrazy razem mogą też ważyć więcej niż PDF, z którego pochodzą.

Jeden przebieg kończy się na 300 stronach i pokazuje, gdzie się zatrzymał. Podziel wcześniej PDF-a albo przekonwertuj resztę w drugim przebiegu. Osobna sprawa: żadna przeglądarka nie przeczyta w całości pliku większego niż mniej więcej 2 GB, a zamiast zawieszonej strony dostajesz zwykły komunikat.

Jeśli jest chroniony hasłem, przy pliku na liście jest o tym informacja. Ta strona nie pyta o hasło. Zdejmij zabezpieczenie w programie, w którym PDF powstał, albo w czytniku, zapisz kopię bez hasła i ją tutaj wczytaj.

Nie. Silnik rysujący PDF-a pobiera się z tej strony do przeglądarki i czyta plik prosto z twojego dysku. Możesz przez cały czas mieć otwarty panel sieci — nic nie wychodzi.