Przytnij wideo

Nie. Praca dzieje się w tej karcie: dla MP4 robi to koder wbudowany w przeglądarkę, dla innych formatów silnik pobrany z tej strony. Tak czy inaczej plik jest czytany prosto z twojego dysku, a w zakładce sieci nie zobaczysz niczego wychodzącego.

Przy skracaniu istniejące klatki można przepisać nietknięte. Przycinanie zmienia obraz, więc każdą klatkę trzeba zdekodować, pomniejszyć i zakodować od nowa. Dla MP4 robi to koder przeglądarki: 30-sekundowy materiał 1280 × 720 zajął 1,2 sekundy na naszym komputerze testowym. Inne formaty idą przez silnik o rozmiarze 10 MB i ten sam materiał zajął tą drogą 19 sekund. Materiał 4K trwa znacznie dłużej w obu przypadkach.

H.264, kodek w prawie każdym MP4, zapisuje kanały koloru w połowie szerokości i połowie wysokości kanału jasności. Nieparzysty bok nie ma połowy, więc koder go odrzuca. Ramka zaokrągla każdy bok w dół do najbliższej liczby parzystej i pokazuje ci tę liczbę.

MP4 z obrazem H.264, z indeksem na początku, więc zaczyna się odtwarzać, zanim skończy się pobierać. Kiedy źródłem jest MP4, ścieżka dźwiękowa jest przepisywana nietknięta; droga przez silnik koduje ją od nowa jako AAC 160 kb/s.

MP4 jest czytany po kilka klatek naraz, a nie w całości, więc nie ma dla niego granicy 2 GB: przycięliśmy tu ośmiominutowe nagranie 1080p o rozmiarze 2,2 GB w 26 sekund. Inne formaty idą przez silnik wideo, który potrzebuje całego pliku naraz, a żadna przeglądarka nie odczyta w jednym kawałku więcej niż mniej więcej 2 GB; dostajesz wtedy zwykły komunikat, a nie zawieszoną kartę.

To strona internetowa, więc tak: Chrome, Safari, Edge i Firefox na jednym i na drugim. Jedyna prawdziwa różnica to pamięć. Telefon ma jej znacznie mniej, więc długi materiał 4K, który przechodzi na laptopie, na telefonie może jej nie starczyć. Dostajesz wtedy komunikat.

Nie. Zadanie to ta karta, więc zamknięcie jej kończy zadanie. Możesz przejść na inną kartę i wrócić; zmierzyliśmy ukrytą kartę i szła z tą samą szybkością.