Markdown به PowerPoint

روی --- که تنها در یک خط آمده باشد. Marp هم همان جا جدا می‌کند و افزونه Markdown در reveal.js هم به طور پیش‌فرض دنبال همین می‌گردد. می‌توانید عنوان‌ها را هم به آن اضافه کنید: فقط #، یا # و ## با هم. عنوان‌ها اضافه می‌شوند، درست مثل headingDivider در Marp: حتی وقتی بُرش روی عنوان‌ها روشن است، --- باز هم می‌بُرد.

در CommonMark این یک H2 است، از آن نوع که زیرش خط می‌آید. اینجا اما جداکننده اسلاید است. اگر عنوان می‌خواستید، بنویسید ## مثل این.

فقط تصویرهایی که به شکل data URI نوشته شده‌اند داخل ارائه می‌روند. تصویرهایی که نشانی http دارند آورده نمی‌شوند؛ شمرده و گزارش می‌شوند تا بدانید چند تا جا مانده است.

متن سر جایش خواهد بود؛ شکل دقیق قلم شاید نه. فایل pptx به جای حمل قلم‌ها فقط نامشان را می‌نویسد، پس اگر قلمی که انتخاب کرده‌اید روی آن کامپیوتر نصب نباشد، PowerPoint چیز دیگری جایش می‌گذارد و شکستن خط‌ها کمی جابه‌جا می‌شود. جایگاه قلم شرق آسیا پر شده است، و فرق میان یک قلم جایگزین‌شده و یک ردیف مربع خالی همین است.

به شکل کامنت HTML داخل همان اسلاید: <!-- اینجا آهسته‌تر، همیشه درباره هزینه می‌پرسند -->. این همان قرارداد Marp است. خطی که با Note: شروع شود هم کار می‌کند، و افزونه reveal.js همین را می‌خواند. دستورهای Marp مثل <!-- paginate: true --> یا <!-- _class: lead --> به عنوان دستور شناخته و کنار گذاشته می‌شوند تا نه به یادداشت تبدیل شوند و نه به متنی روی اسلاید.

قالب‌ها و چیدمان اسلایدها، تصویر پس‌زمینه، ستون‌بندی، پانوشت، فرمول ریاضی، ایموجی به شکل تصویر، و هر HTML فراتر از <br> و کامنت. عنوان‌ها، پاراگراف‌ها، فهرست‌های نشانه‌دار و شماره‌دار همراه با سطح تودرتویی‌شان، متن پررنگ، مورب، خط‌خورده، کد داخل خط، بلوک کد، نقل‌قول، جدول، پیوند و یادداشت سخنران همگی رد می‌شوند.

نه. همه چیز روی یک چیدمان ساده می‌نشیند: عنوان بالا، محتوا پایین، متن تیره روی سفید. انتخاب قالب وجود ندارد. اگر ارائه باید هویت بصری یک شرکت را داشته باشد، محتوا را از اینجا به PowerPoint ببرید و قالب خودتان را آنجا اعمال کنید.

نه. فایل md داخل همین تب خوانده می‌شود و فایل pptx هم داخل همین تب ساخته می‌شود. اینجا سروری نیست که بتواند آن را بگیرد.