Markdown به Word

نه. پیش‌نمایش داخل ویرایشگر شما یک صفحه وب است؛ این یک سند Word است که روی A4 یا Letter با سبک‌های Word چیده شده. عنوان، پررنگ، مورب، خط‌خورده، کد داخل خط، پیوند، نقل‌قول، خط جداکننده، جدول و فهرست همگی منتقل می‌شوند، اما قلم‌ها و فاصله‌های دقیق مال Word است، نه مال پوسته شما.

تصویرهایی که به شکل data URI نوشته شده‌اند مستقیم وارد می‌شوند. تصویرهایی که کنار فایل md روی دیسک شما هستند هم وارد می‌شوند، به شرطی که آنها را در کادر دوم اضافه کنید؛ نام فایل داخل Markdown با فایل‌هایی که انتخاب کرده‌اید تطبیق داده می‌شود. تصویرهایی که به نشانی اینترنتی اشاره می‌کنند کنار گذاشته و شمرده می‌شوند. متن جایگزینشان با حروف مورب در سند می‌ماند تا آن جای خالی دیده شود.

پانوشت، ریاضیات نوشته‌شده به LaTeX، بلوک‌های Mermaid و دیگر بلوک‌های نمودار، و نحو کادرهای هشدار مخصوص بعضی سازنده‌های سایت ایستا. HTML خام داخل Markdown تا حد متنش پایین آورده می‌شود: پوسته <div> ناپدید می‌شود و کلمه‌های داخلش می‌مانند. بلوک YAML بالای فایل برداشته می‌شود، هرچند خط title: داخل آن به عنوان عنوان سند به کار می‌رود. پیوندهایی که به فایل دیگری یا به یک لنگر اشاره می‌کنند متن ساده می‌شوند.

بله. هر md فایل docx خودش می‌شود. بیش از سه فایل، همه در یک zip می‌آیند.

بله. هیچ قلمی جاسازی نمی‌شود، پس Word همان قلمی را به کار می‌برد که روی کامپیوتر بازکننده فایل برای آن نویسه‌ها معمول است. یک فایل Markdown پنج‌هزار سطری چند صد کیلوبایت درمی‌آید.

نه. این صفحه فایل md را مستقیم از دیسک شما می‌خواند، سند Word را داخل همین تب می‌سازد و به شکل دانلود تحویلتان می‌دهد. چیزی جایی فرستاده نمی‌شود؛ می‌توانید حین اجرا تب شبکه را تماشا کنید.